Düğün
Etrafta dostluktan, arkadaşlıktan söz ederler
Utanıp sıkılmaz, bizi attıkları kuyuyu hatırlamazlar
Sanki o neşeli sofraları öldüren onlar değilmiş gibi
Yanlarına bir gün tereddütsüzce bırakacakları
Yeni bir salak alıp her zamanki gibi çok mutlu olurlar
Bu kadar ağır olacağını bilsem kimsenin
Yanından dahi geçmezdim
Herkes için bu kadar kolayken üstelik çekip gitmek
Ama senle ben de söz verdiğimiz gibi, gideceğiz
Boktan bir sahil kasabasına gideceğiz
Balık malık tutacağız, denize karşı kitap okuyacağız
Altın kural: Kimseyle arkadaş olmak yok. Sakın!
Biz bize yeteceğiz, bugüne dek nasıldıysa
Unutmasak da hatırlamayacağız
Denizden çıkacak değil ya
Kahrolası bir yüz
Ankara'da bırakacağız herkesi, her şeyi.
Bu yaz gideceğiz, az kaldı söz
Kimse bizi asla anlamayacak bunu bil,
Yapayalnızız bunu kabul et;
Ulan o kadar ki,
Kendime biz deme ihtiyacı hissettim bu şiirde
Kabul edince gerisi daha kolay,
Zaten yoktun deyip çekmek siktiri mesela
Sonra bir gün dalgalar devam ederken
Usulca sonuna geleceğiz hayatın
Kimseyi yarı yolda bırakmamış
Değer verir gibi yapmamış olarak
İşte o gün, düğün günüdür
0 Yorum:
Yorum Gönder