Hiç yakın olmamış iki insan gibiyim, evet ikisi de

Belki kendime mahçubum, belki daha ne

İliklemek isterdim duygularımı ve tembihlemek kendimi

Razı gelebilmek dönüp gidebilmeye, evet bu kez de.

İşte ben de bilip bilmeden, her neyi-kimi kaybettiysem

Kalbime kazılı, soğumuş bir yangın boşluğu kadar

Ağır ve anlamlı beklentilerimi koyup cebime 

Hep bir ağızdan susuyorum ki doğrusu bu kalacak hep

Düştüm işte benzerim bir gölgeye, yine ben yine gece

Yalnızlık, yeterince olmamak belki de 

Adımı unuttuğum bir ayna içinde kaybolsam

Kırıksam da her yerimden.